Stap 2: Leren uit je fouten

Organisatie-ontwikkeling
Startto Learn Witrand

Kritiek is een geschenk. Daar zijn we bij VOV van overtuigd. En kritiek is vooral waardevol wanneer het heel precies is. Als team hadden we vernomen dat sommige leden vonden dat VOV wat was ingedut. We konden ons daar vanalles bij voorstellen - en deden dat ook, beiden (Margot en Marjon) op onze eigen manier. Waardoor er heel veel mogelijkheden ontstonden om een oplossing te zoeken. Toen we op de VOV-beurs zo'n criticus live in onze stand hadden, hielden we ons dan ook niet in. Iemand die bij VOV was weggegaan! Oh My God: we hingen met twee aan zijn lippen. Zijn precieze kritiek gaf ons de richting die we nodig hadden. Hier konden we mee verder. 

Natuurlijk is kritiek ontvangen minder comfortabel als het je eigen individueel handelen betreft. Om hiervoor moed te verzamelen, lazen we het boek 'Fouten Maken Moed' van directeur voor het Instituut voor Faalkunde Remko van der Drift (2016). Lees onze recensie "Ik heb veel geleerd van mijn fouten. Ik ga er snel nog een maken."

Een cultuur van open communiceren en ruimte om fouten te maken en te bespreken, maakt binnen een organisatie alvast een wereld van verschil. Structurele elementen zoals opvolgingsgesprekken en constante evaluatie van acties, helpen ons bij VOV hierbij. Maar het belangrijkst is een bewustzijn van het leerproces - en zin om hierin door te gaan, zowel op niveau van individu als van organisatie. Lees hierover het rapport 'Creating learning cultures: assessing the evidence' van CIPD dat 28 april verscheen.

Gelukkig zitten we hiervoor in de goede sector! VOV-ers zijn niet verlegen om ons te helpen met feedback. We moedigen jullie aan dit te blijven doen. Zo kunnen we onze offline en online content bijsturen.

Dit proces van bijsturen is nooit af, want de wereld verandert ondertussen ook. Zo organiseren we onze eerste online Pitstop 30 april! Het gaat over skills, zeer toepasselijk binnen de Coronatijden en het kader van onze Start to Learn experience. We kijken al uit naar de fouten die we hierbij gaan maken.

Specifiek zijn is trouwens ook belangrijk bij positieve kritiek. Wat interessant is, is dat Margot hiernaar durft te vragen. Vaak kijkt de gever dan eerst een beetje verbaasd, alsof er naar extra complimenten wordt gehengeld. Maar als hij de tijd neemt om beter na te denken en te formuleren wat er dan juist positief is - en hoe dit verschilt van verwachtingen of negatieve ervaringen, komen er verrassende dingen boven. Vaak hadden we de kritiek zelf heel anders ingevuld.

Onze vraag van de week gaat over dit verschil tussen negatieve en positieve informatie. Onderzoek van de University of Florida heeft aangetoond dat negatieve informatie een groter leereffect heeft dan positieve. Ervaar jij dat ook zo, bij jezelf of in je organisatie? Welke informatie komt volgens jou het best van pas bij leerervaringen: negatieve (wat ging er mis?) of positieve (wanneer ging het goed)? En waarom? Post het antwoord in onze Linkedin Groep.

Liesanne Marannes, HR Officer bij Hansen Industrial Transmissions nv geeft haar antwoord:

"Ik ben er echt van overtuigd dat de combinatie van beiden essentieel is bij een leerervaring. Persoonlijk ervaar ik dat wanneer ik alleen maar positieve feedback verkrijg, ik er op de duur nog weinig waarde aan hecht. Het lijkt dan eerder een standaard schouderklopje, ‘omdat het moet en omdat de mens dat waardeert’. Wanneer dit wordt afgewisseld of gecombineerd met ‘negatieve’ feedback, dan is het voor mij een signaal dat men écht aandacht schenkt aan de dingen die ik doe en dat men bezig is met mijn ontwikkeling. Op dat moment zal ik dus zowel aandacht schenken aan de positieve, als aan de negatieve informatie die ik krijg en er veel (of toch zeker iets) uit leren."

"Als alleen negatieve zaken worden belicht, dan heb je als mens de neiging om deze informatie na een tijdje te negeren, omdat je (uiteraard) niet wil toelaten dat het je eigenwaarde aantast. Uit zelfbescherming een heel begrijpelijke reactie lijkt me, maar als gevolg leer je dan ook weer niet of toch weinig van deze feedback."  

"Naar mijn mening gaat het dus echt over de combinatie van beiden, wat maakt dat de feedback als ‘oprecht’ wordt beschouwd en ervoor zorgt dat je er ook waarde aan hecht."

"Nog een kleine kanttekening hierbij is ook dat ik vaak merk dat mensen wel bewust bezig zijn met het combineren van negatieve en positieve feedback, maar dat het dan eerder over een verbloeming van het negatieve gaat. Negatieve feedback geven is niet evident, waardoor mensen soms de neiging hebben om het mooier te verpakken. Een typisch voorbeeldje is dan ‘Je hebt dat goed gedaan, maar …’. Dat komt niet over als oprechte positieve feedback, omdat je er meteen iets negatief aanplakt en het duidelijk is dat je eigenlijk vooral dat wil benadrukken. Het is dus denk ik ook wel heel belangrijk om positieve en negatieve feedback als ‘aparte’ zaken mee te geven, en ze daarnaast ook concreet te maken. Vage positieve en negatieve feedback geven weinig bruikbare informatie mee aan iemand, en maken het dus moeilijker voor de persoon in kwestie om ermee aan de slag te gaan. Het concretiseren geeft ook gewoon weer het signaal dat iemand er effectief over heeft nagedacht en dat zorgt ervoor dat je er meer belang aan hecht."

David Nassen, verenigingscoördinator bij BSAE zegt:

"Ik heb als ik iets nieuw leer alti jd graag een denkkader of schema. Een conceptueel kader of enkele principes die er voor zorgen dat je het grotere plaatje blijft zien. Daarbinnen, daarmee kan je dan concreet aan de slag gaan. Dat maakt dat je altijd de bedoeling voor ogen houdt en dat je een stukje flexibel bent in het zetten en proberen van concrete stappen. Als zo’n denkkader ontbreekt, is het bij een misstap moeilijker om verder te zetten of de draad op te pikken. Ik denk dat dit wel afhangt van hoe je persoonlijk graag werkt of iets leert."

"Een tweede – motiverende - element dat voor mij belangrijk is, zijn positieve ervaringen en praktijken van peers. Of een klankbord van iemand die kritisch is, maar onvoorwaardelijk advies kan geven of met je wil sparren. Een gebrek hieraan is misschien nog minder erg dan een soort dwingende begeleiding of adviezen of toezichthoudende lesgever, waardoor leren of proberen misschien net geremd wordt."

We eindigen deze week graag met enkele oefeningen om slim te falen uit het boek Fouten Maken Moed:

  • Vraag je af: welke fouten heb ik deze week gemaakt en wat heb ik ervan geleerd?
  • Denk na over jouw vaste mindset-triggers: waarin wil je vooral bevestigd worden (en ben je eigenlijk helemaal niet op zoek naar eerlijke feedback)? 
  • Vorm een uitdaging van de dag! Iets waarin je wilt oefenen
  • Maak een alternatief cv van mislukkingen

Kom je op iets interessants uit? Of heb je zelf een goede oefening om te delen? Laat het ons weten! info@vov.be